Voor wie is gezinshulp bij NAH bedoeld?​​

​

​Gezinshulp bij niet-aangeboren hersenletsel (NAH) is bedoeld voor gezinnen waarin één van de gezinsleden hersenletsel heeft opgelopen en dit leidt tot uitdagingen in het dagelijks functioneren, de opvoeding en/of onderlinge relaties.

​

Te denken valt aan: 

​

Gezinnen met een ouder met NAH

Waarbij sprake is van cognitieve, gedragsmatige of emotionele veranderingen (zoals geheugenproblemen, prikkelbaarheid, verminderde belastbaarheid of beperkt ziekte-inzicht) die invloed hebben op de opvoedingssituatie en gezinsdynamiek.

​

Gezinnen met een kind of jongere met NAH

Waarbij het hersenletsel leidt tot gedragsproblemen, leerproblemen, emotieregulatieproblemen of verminderde zelfstandigheid, met impact op het gezinsfunctioneren.

​

Gezinnen met ontregelde rol- en taakverdeling

Bijvoorbeeld wanneer:

• de ouder met NAH opvoedtaken niet (meer) adequaat kan uitvoeren

• Er sprake is van onvoorspelbaar of ontremd gedrag

• Structuur en dagritme ontbreken

• Communicatie verstoord is

​​​

Gezinnen met bijkomende kwetsbaarheden

Zoals psychiatrische problematiek, schulden, sociaal isolement of beperkte netwerkondersteuning, waarbij NAH een versterkende factor is. 

Wat verandert er bij NAH in een gezin?​​

Niet-aangeboren hersenletsel (NAH) heeft vrijwel altijd gevolgen die verder reiken dan de persoon zelf. De veranderingen zijn vaak minder zichtbaar dan bij lichamelijke beperkingen, maar hebben diepgaande impact op het gezinsfunctioneren.

​

Cognitieve veranderingen

NAH kan leiden tot cognitieve stoornissen zoals mentale traagheid, geheugenproblemen en verminderde executieve functies. Dit uit zich bijvoorbeeld in moeite met plannen, overzicht houden, initiatief nemen, organiseren en het reguleren van gedrag. De ouder of partner met NAH kan afspraken vergeten, taken niet afronden of het overzicht in het huishouden verliezen. Voor het gezin betekent dit vaak dat voorspelbaarheid en structuur wegvallen.

Gedrags- en emotionele veranderingen

Naast cognitieve beperkingen treden regelmatig gedragsmatige en emotionele veranderingen op. Denk aan prikkelbaarheid, ontremming, impulsiviteit, apathie of stemmingswisselingen. Deze veranderingen kunnen voor gezinsleden ingrijpend zijn, omdat de persoonlijkheid of het gedrag van hun naaste als “anders” wordt ervaren. Kinderen kunnen bijvoorbeeld schrikken van plotselinge boosheid of zich afgewezen voelen bij emotionele afstandelijkheid.

Beperkt ziekte-inzicht

Een kenmerkend en belastend aspect van NAH is het verminderde ziektebesef. De persoon met hersenletsel kan de eigen beperkingen onderschatten of ontkennen. Dit bemoeilijkt acceptatie en samenwerking in hulpverlening. Voor partners en kinderen leidt dit vaak tot frustratie, onbegrip en conflicten, omdat zij de gevolgen dagelijks ervaren.

Rolverschuivingen binnen het gezin

Door de beperkingen verandert de rolverdeling. De partner neemt vaak meer verantwoordelijkheden op zich en groeit onbedoeld in de rol van mantelzorger. Kinderen kunnen extra taken krijgen of emotioneel steunend worden naar de ouder. Deze verschuivingen verstoren het evenwicht in het gezin en kunnen de ontwikkelingspositie van kinderen onder druk zetten.

​